22 Ocak 2015

Günlük #3

Psikoloji ilginç şey azizim. Günlük hayatınızda sizi çok etkileyen,engelleyen düşünceleriniz, fobilerinizin temeli taa anne karnına bile dayanıyor olabilir.

Misal benim anormal deprem fobim var. Depremden çoğu kiş korkar tabi. Ama ben azıcık olsa bile dizlerim elim ayağım titremeye başlıyo, gözlerimi kapatıp çığlık çığlığa bağırıp ağlıyorum dakikalarca, saatlerce. Evde asla durmak istemiyorum, durduğumda ağlayıp günlerce çocuk gibi annemle babamın ortasında yatıp gözümü kırpmadan tavana dikip sabaha kadar bakıyorum. Başım dönse deprem oldu sanıyorum...

Gittiğim psikolog bana çok ilginç şeyler anlattı. Hastalık derecesinde titiz olan bi hastasi mesela doğarken pis doğduğu için öyleymiş. Kimisi anne karnında kimisi çocukken duyduğu ya da yaşadığı bir şeyden dolayı yıllarca süren travmalar yaşıyor, fobiye, takıntıya dönüştürüyor. Deprem fobime anlam veremiyordum. Fakat psikologumla nedenini çözdük. Hipnozla gittikçe daha derine, daha çocukluğa inerek nedenini bulup sonra çeşitli yöntemlerle kurtulmak mümkün. Ne yazık ki benim terapim yarım kaldı Van'a geldiğim için:(

1992 yılında 6.8 şiddetindeki Erzincan depreminde babamın görevi dolayısıyla oradaydık. 2 yaşındaydım. Yani normalde asla hatırlamamam gerek değil mi? Ama ben anımsıyorum. Yerden tavana doğru çıkan kütür kütür sesleri, dolaplardaki bardakların şıngırtısını, annemin beni kendine bastırışını, sokakta yıkılmış binaların ve o binaların üzerinde arama yapan insanların görüntüsünü.. En korktuğum sestir depremin sesi. Gökgürültüsü şiddetli olduğunda deprem sesine benzettiğim için ağladığım çok olmuştur. Çocukken yapılan uçak gösterileri pencereleri şıngırdatınca çok korkarmışım deprem sanıp ,"bişi yok kuş geçti sadece" derlermiş, bunu geçen yıl öğrendim mesela. Hiç hatırlamıyorum..



Dün gün deprem oldu burda. Üstelik merkez üssü çalıştığım ilçe. Ben Van'daydım. Hissettim, anında panikle çevreme bakındım. Tuhaf bi içgüdüyle sallanan bişiler arıyorum. Varsa yaygarayı koparıyorum, yoksa "başın dönmüştür" diyorlar inanıyorum, inanmak istiyorum. Herkes o kadar sakindi ki, sallanan hiçbir şey de göremedim lenslerim olmadığından.. Uçuçböcüü de şekerin düşmüştür ben hiçbişi hissetmedim diyerek beni yemeğe götürdü. Sinsirella -.- Ama Siirt'teki arkadaşım "Ezgii deprem olmuş sizin orda biz bile aşırı sallandık" diyince başladım ağlamaya.

Bugün 19 artçı olmuş. Hep hareketliydim baya çalıştığımdan hiçbirini hissetmedim. İlaçların olduğu depoya, hastanenin alt katına geçeceğiz bu hafta. Şimdiki yerim konteynırdaydı. Van depreminden sonra sağlam değil raporu verilmiş hastane binasına, çatlaklar var ama yine de geçiyoruz depoda olmamız daha iyi diyerek. Güçlendirilme yapılcak duvarlara, binaya diyorlar. Ama devlet işleri işte. Yapılacak.. Kimbilir ne zaman, hangi çıkmaz ayın çarşambası.. O zamana ölmez de kalırsak görücez bakalım. Korkuyorum. Zihnimde sürekli o berbat sesiyle deprem, dolapların, ilaçların üstümüze yıkılması, göçük altında kalacağımız video şeklinde oynayıp duruyo, "durdur" a basamıyorum.

Eve girdiğimde bir can, bir yoldaş istiyorum:'(

12 yorum :

  1. depremden ben de çok korkarım. hem 17 ağustos hem de 12 kasım depremlerini yaşadım. o zamanlar ilkokulu yeni bitirmiştim. özellikle 17 ağustos depremindeki o ses hiç aklımdan çıkmaz. Allah yardımcınız olsun...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yaa canım benim:( O depremleri ben Ankara'da hissettiğimde bile nasıl çıldırmıştım, ben de ilkokuldaydım. Olmasın hiç deprem:((

      Sil
  2. Ay canım,depremden ben de çok korkuyorum :/ Deprem olduğunu duyunca da bir ürktüm,kötü oldum :/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :(((( Oh bugün gidiyorum 4 gün yokum geldiğimde bence bitmiş olcak artçılar, inşallah..

      Sil
  3. Öncelikle geçmiş olsun bitanem, inşallah bir daha aynı şeyleri yaşamak zorunda kalmazsın. Ben '99 depreminde 1. sınıfı yeni bitirmiştim, o zamanlar evdeki çamaşır makinesi çok gürültülü çalışıyordu. Babam beni uyandırdı, annem korkuyor; kardeşim daha 40 günlük bile değil. Ben anneme çıkıştım anne ya çamaşır makinesini kapatsana çok ses yapıyor diye. Yok kızım deprem oluyor dediler ama hem uyku sersemliği hem o yaşa kadar o kelimeyi hiç duymamışlık, bana bir şey ifade etmemişti. Sonraki zamanlarda o ses benim canımdan can almaya başladı...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok sağol tatlıcım. İnsan hafızasında ses, koku, duyulara hitap eden şeyler ne yazık ki oldukça kalıcı oluyor:( Senin için de o ses oldukça travmatik olmalı:( Çok üzüldüm:(

      Sil
  4. Çok geçmiş olsun canım.Deprem bizim gerçeğimiz olmasına rağmen çok da yabancı kaldığımız hassas bir durum gerçekten de.Aslında yağmur ve gök gürültüsü kadar doğal ama Türkiye'de kötü yapılaşma nedeniyle facia şeklinde yaralar bırakıyor insan ruhunda...Çocukken karanlık fobim yüzünden gittiğim psikiyatrist bana korkumla yüzleşmem ve üzerine gitmemi sıkıca öğütlemişti ve bu sayede yendim.Yazını okuyunca aklıma senin Van'a gidişinin sebepsiz olmadığı belki de deprem fobini yenmen için bir neden olabileceği geldi.Fırsatını bulursan terapiye devam etmeye çalış bir şekilde.(Akıl verir gibi olmamıştır umarım öyle anlaşılmasını kesinlikle istemem) İnşallah en kısa sürede içinde bulunduğunuz yapı depreme dayanıklı hale gelir ve sen de bu kötü düşünceleri zihninden biraz da olsa silmeye başlarsın :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel yazmışsın canım olur mu hiç akıl da verceksin tabi göremediğim yerlerde, çok teşekkürler. Üstüne gitme durumu karanlık için her gün mümkün olmuştur ama deprem için öyle olmuyor malum:( Japonya'ya gitmem lazım:)) Ama doğru diyosun Van belki de bi işaret, sürekli depremler artçılar oluyormuş alışmam gerekecek öyle veya böyle. Şu çocukluk travmayı silmek mümkün olsa her şey daha kolay olacak:( Depremden sonra yeni binalar yapılmış hep, çoğu depreme dayanıklı, zamanında da yapılanmaya önem verilseydi hiç o kadar can kaybı olmicaktı tabi, doğal bi olay bu ama ülkemizin ne yazık ki buna verdiği önem ortada..:(

      Sil
  5. Çok korkarım ben de ama senin gibi değil, bir sarsıntı olsun deprem mi oldu der etrafta sallanan eşya arar avizeleri keserim sürekli :( deprem bizden uzak olsun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen hemen fıldır fıldır avize, perde aranıyorum ben de kanıt olarak:/ :( Olmasın deprem olmasın hiç:((

      Sil
  6. Öncelikle çok geçmiş olsun canım :( Ben de 99 depreminde korkmuştum çünkü baya sallanmıştık... Allah büyük depremlerden korusun:( Alakasız olacak ama hipnozu hep merak etmişimdir doğrusu...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. 99 depremini ankaradan bile baya hissetmiştik inanılmaz korkmuş ağlamıştım ya:((( Allahım korusun..
      Belki bi yazımda anlatmaya çalışırım hipnozu, ilginç bişi cidden

      Sil

Yorumlarınızı çok seviyorum^.^

Elegant Rose